ganaarghana.reismee.nl

Een dagje eerder

Geen zaterdag maar nu op vrijdag een verhaal. Morgen gaan we een dagje na de watervallen in... tsja de plaats zijn we even vergeten. We moeten 4 uur ons bed uit, dit moet goed komen want elke morgen hebben we de moskee als wekker en die begint al om 4 uur. Volgende week zullen wij jullie meer vertellen over ons dagje uit.

Alles gaat nog steeds goed hier. Het regenseizoen loopt nu bijna op zijn eind en dan komt de Hamattan. Er is dan meer wind en meer stof, dit merken we ook al wel een beetje.

Na 6 weken hebben we weer een stukje vlees op, lekker! Het was een soort van hamburger en andere nederlanders hadden het ook al gegeten dus durfde wij het ook aan. We hadden niet bedacht dat je zo snel vol kon zitten dus 's avonds leken we wel zwanger en zaten tjokvol. Weten we gelijk dat we in Nederland heeel rustig aan moeten doen. En wat betreft de emmer... die hebben we gelukkig niet meer nodig voor spoedgevallen.

Op school gaat het ook nog steeds goed. Sommige kinderen vinden het heel moeilijk om te luisteren maar als ze ons zien dan is het wel zo van oeh nu oppassen en opletten want daar heb je de Sieminka (blanke) juffrouws weer. Deze week hebben we balspellen gedaan met ballonnen gespeeld en bellen geblazen. Dat vonden ze toch wel zo mooi! Voor volgende week staat tekenen op het programma dus kunnen de kleurpotloden, stiften en kleurboeken goed gebruikt worden.

Nu na 6 weken hebben we weer eens wat anders dan TZ op als avond eten, namelijk fufu. Dit is een soort van aardappelpuree en je eet het met je handen. TZ met een lepel maar fufu is zo stijf dus daarom eet je het met je handen. Best lekker was het hoor! Ook hebben we vorderingen gebracht wat betreft ons neefje van 15 maanden. In het begin was het huilen en wegrennen maar nu krijgen we al een handje.

Marije heeft weer een lekke band gehad, nu voor 2 cedi. Ach ja verschil moet er zijn tegenover die 0.40 cedicent he, dez band zal vast langer mee gaan denken we dan. Oh ja 1 euro is 1.80 cedi.

We proberen weer wat foto's door te mailen naar Corjanne zodat zij ze er op kan zetten.

Tot volgende week!

weer een week voorbij!

Lieve allemaal,

Daar zijn we weer met een nieuw verhaal. Deze week als echte juffen aan de slag geweest op school. Op 1 klas na hebben ze nu overal een mooie gekleurde slinger hangen. Omdat ze hier knutselen helemaal niet kennen was het nog best meoilijk, maar met een beetje geduld en hulp kom je een heel eind. Donderdag weer een natural holiday gehad i.v.m. de regen. Het regenseizoen loopt (als het goed is) op zijn eind dus zullen niet veel van deze dagen meer krijgen al vinden wij het niet heel erg want het koelt dan wel elkker af!

Zoals julle kunnen lezen kunnen we veel van de spullen uit de oranje koffer op school gebruiken. Ook in het gezin genieten ze van de meegebrachte spullen. Ballonnen zijn helemaal geweldig (ook bij onze oma's), de meegebrachte nagellak is erg mooi en ook de kralen hebben al goed dienst bewezen. Verder is er wat geld naar het ziekenhuis gegaan en gooien we elke week wat extra's in de collectezak. De kerk hier is namelijk aan het sparen voor een groter gebouw! Verder hebben we oook nog plannen om dingen in het gezin te doen waar we het geld goed voor kunnen gebruiken maar dar vertellen we later meer over. We zijn dus erg blij met het gled en de spullen. Het is net dat beetje extra wat we nu hier voor de mensen kunnen doen en dat word zeer gewaardeerd!

Met ons gaat het nos steeds goed. Hebben nu echt een lekker ritme en vermaken ons nog steeds pria in het gezin. Afgelopen week hebben we onze wasemmer alleen wel voor andere dingen mogen egbruiken want onze darmen zijn wat gaan opspelen. Achja, als dat alles is he!?

We hebben gemerkt dat helaas niet alle smsjes van ons aankomen en dat we ook niet alle smsjes ontvangen. Het spijt ons dus als je een smsje hebt gestuurd en niks hebt terug gekregen. De kan is groot dat wij hem niet ontvangen hebben, og even voor de duidelijkheid: onze nederlandse nummer gebruiken we hier NIET!

Vorige week is het uiteindelijk gelukt foto's te sturen, gaa proberen dit nu om de week te doen dus hopelijk volgende week meer beeldmateriaal van ons :)

Zo, jullie zijn weeer op de hoogte van ons reilen en zeilen hier...

Tot volgende week,

knuffels Petty en Marije

* Gelukkig krijg je hier voor wildplassen geen boete...

* Heb je zin in een sauna? Kom dan een nachtje bij ons in onze hut.. weet je zeker dat je smorgens uitgezweet bent!

* in Nederland hebben we lieve oma's maar hier hebben we er ook wel eentje die we graag mee naar huis zouden willen nemne, een heerlijk ondeugend mens!!

Ons ritme

... Marije probeert de foto's en Paulette typt het verhaal dus wie weet...

Laten we jullie eens wat dingen vertellen over ons dagelijks leven hier.

De taal is Darbanisch, erg moeilijk om uit te spreken. We leren ons zusje darbanisch, zij ons Darnbanisch

Laughing

's Morgens als ontbijt hebben we een homp wit brood. Dit lijkt op stokbrood alleen dan wat zachter. We doen er suiker op, op die manier komen we nog aan onze suikers dan!

Laughing
Dan gaan we met de fiets naar school +/- 20 minuten fietsen. 's Middags eten we ook wit brood met jaja... chocoladepasta. Misschien niet zo lekker als in Nederland maar... het is chocola! Als we 's middags thuis komen (zo voelt het ook echt) doen we een spelletje, helpen we onze zussen met koken, leren we de kleinere kinderen van de compound liedjes.'s Avonds eten we elke avond T.Z. (lekker hoor haha) Na het eten en dan is het inmiddels al helemaal donker (19:00) zit de hele familie om ons heen en maken we grapjes etc. Daarna is het tijd voor onze sinasappel (vitamines!!) en het wasritueel met een emmer en scrubdoek. Natuurlijk gebeurd er nog veel meer maar we bewaren ook wat voor als we weer thuis zijn.

Ma-di-do-vrij is schooldag en zijn we echte juffrouws. Op woensdag zijn we vrij en is het wasdag, moety's als we thuis komen hebben jullie de wasmachine niet meer nodig hoor) ook maken we onze hut schoon en eten altijd ergens buitenshuis. Net ff de extra voedingsstoffen! :)

Zaterdag is internetdag en net waar we zin in hebben, zondag gaan we naar de kerk met onze familie en spelen spelletjes met Ghanezen, zij zijn heel fanatiek! Hmm.. wie durft er in december tegen ons te spelen! :)

Laten we ook een uitleg geven over de public toilet! We waren van een veldje uitgegaan maar dat mag hier niet. Hmm dat laatste was toch wel schoner geweest hoor. Nu kom je maaienen vliegen tegen en... sommige mensen kunnen niet al te goed mikken (bleh) Maar alles went (bijna dan) en ja je moet het toch kwijt he! haha. Je hangt boven een gat en naast je staat een mand met oud papier, wij houden het maar op een wc rol. Oh ja er zit geen deur, en je zit met ze allen op een rijtje, wel zit er een muurtje tussen. Maar de mensen lop[en graag nog een keer extra langs om naar je te kijken haha.

Als laatste nog iets over onze werkplek; er zijn 8 klassen in de leeftijd van 2 t/m 11 jaar. elke dag nemen wij 2 klassen onders ons hoede. Zo hopen we dat we voor de hele school iets kunnen betekenen. Totaal zijn er ongeveer 160 leerlingen.

Super leuk om alle reacties weer te lezen! Wij gaan zo in de zon zitten en hopen dat het herfstweer niet al te veel aanwezig is!

Liefs.

* onze 1ste vechtpartij al gehad-> marije gaf paulette in haar slaap een trap, binnen 2 seconde had ze er al 1 terug. Geen letsel hoor. haha

* 1ste lekke band gehad, voor 40 cedicent was het zo gefikst en nu na een week is de band nog heel

daar zijn we weer:D

Dag lieve Hollanders,

Daar zijn we weer met een nieuw verhaal en we proberen er ook foto's op te zetten. Hopelijk lukt het zodat jullie een beetje een beeld hebben van ons leven hier maar we beloven niks! haha

Hadden we jullie vorige week net verteld dat we niet meer naar het ziekenhuis zouden gaan, komen we thuis en worden we gebeld. Er was een groot ongeluk gebeurd en iedereen met maar een beetje medische kennis werd verzocht naar het ziekenhuis te komen. Sjonge, wat moeten we daar nu weer mee!?! Toch hadden we zoiets van we moetne gaan, zijn tenslotte toch verpleegkundigen. Samen met een andere vrijwilliger in de taxi naar het ziekenhuis (zij had ons gebeld) Bij het ziekenhuis aangekomen was het een drukte van jewelste. Hadden al te horen gekregen dat er een vrachtwagen met allemaal mensen er in (dat is hiet het openbaarvervoer van en naar de dorpjes) was omgevallen. Eenmaal binnen liepen we langs allemaal mensen die op de grond lagen en waar allemaal mensen opheen stonden. Later hoorde we dat dit lijken waren,... Zijn naar de afdeling gegaan en het was echt 1 grote chaos, overal lagen mensen, ook op de grond want er waren geen bedden genoeg. Verder lag er overal bloed, urinen en afval op de grond,. We hebben gedaan wat we konden, al was het soms erg lastig want al snel was er veel materiaal al op wat het er natuurlijk absoluut niet makkelijker op maakt. Later hoorde we dagt er maarliefst 80 mensen in gezeten hadden die op weg waren naar een begravenis.. Er zijn uiteindelijk 36 oveledenen en 35 zwaargewonden. Echt afschuwelijk, toch zijn we blij dat we gegaan zijn. Iets doen is beter dan niets doen!

Zondag weer mee geweest naar de kerk met ons gastgezin. Het is een soort baptisten gemeende dus niet te vergelijken met wat we gewend zijn. Toch is het wel bijzionder om met het gezin mee te kunnen

Maandag zouden we beginnen op school. Stonden om half 8 netjes klaar om weg te gaan, begon het te regenen... en dat betekend in Ghana thuis blijven. natural Holiday ook wel genoemd. Heel erg apart maar goed. zijn in ghana dus blijven ook maar thuis.

Dinsdsag opnieuw naar school, daar aangekomen werd ons verteld dat het de verjaardag van de president was en dus iederen vrij is... Dat hield dus in weer een dag vrij.. om moe van te worden! Woensdag zijn we altijd vrij dan vegen we onze hut, doen onze was en kunnen evt, wat voorbereidend werk voor school doen. Donderdag dan eindelijk begonnen. Niets hield ons meer tegen! Kunnen er heel veel over vertellen.. wat gaat het onderwijs er hier anders aan toe.. ongelooflijk. Het zal niet altijd makkelijk voor ons worden want orde is hier zeer ver te zoeken maar we hebben het gevoel dat we hier wel iets kunnen betekenen. gaan er het beste van maken!

Verder gaaat het ook goed met ons, We vermaken ons prima samen (doen veel spelletjes) en zijn (nog) niet ziek geweest. nemen dan ook elke avond trouw onze sinaasappel (en 1x in de week ananas)

Ontzettend bedankt voor jullie positieve reacties op ons vorige verhaal. Vonden het erg moeilijk om de beslissing te maken maar zijn zeker blij dat we het gedaan hebben. En om dan zulke reaactiies te lezen doet ons zeker goed!

Lieve mensen, het ga jullie goed,

tot volgende week

Liefs Petty en Marijr

p.s. nu de foto's proberen!!!

Een ander plan...

Hallo allemaal hier zijn we weer.

We hebben weer veel te vertellen maar laten we bij het begin beginnen!

Hoe gaat het in Nederland en hoe is het met het weer, al herfstachtig?

Hier zijn er dagen met zon, bewolkt en af en toe regen. Het is we lekker die afwisseling want dan is er ook een duidelijk verschil in de temperatuur! Is het hier 18 C dan hebben ze een jas aan en wij vinden het heerlijk.Ook hebben we al een lekker kleurtje gekregen.

Maandag werden we in het ziekenhuis verwacht voor onze uniformen, ze zouden dan klaar zijn. Maar...binnen 10 minuten stonden we weer buiten, ach ergens hadden we dit wel verwacht. De man was ziek en moe dus vandaag ging het hem niet worden. Op met frisse moed naar dinsdag. Toen we dinsdag kwamen moesten we over een uur maar terug komen.Hmm oke ach ja aanhet wachten zijn we inmiddels al wel gewend. Wij netjes na een uur terug en toen leek het erop alsof ze nog moesten beginnen. Van 13:00 tot 14:30 hebben we gewacht en toegezien hoe onze uniformen werden gemaakt. Eindelijk waren ze klaar en dan passen maar. Hoe staat het... Nouhet zijn net soepjurken en hips don't lie in de jurkjes haha.

We zijn bij de hoofdzuster geweest en woensdag om 07:30 kunnen we beginnen. We zijn allebei op een andere afdeling gestart en en om 14:00 zagen we elkaar weer.Van te voren wisten we al dat er veel verschillen zouden zijn met Nederland maar zulke grote verschillen is voor ons iets te veel van het goede. Dit zeiden we ook gelijk tegen elkaar nadat we elkaar na het werk zagen. Wat we bedoelen met die verschillen is er lopen veel artsen en verpleegkundigen rond maar eigenlijk doen ze maar niks tot bijna niets. Maar wat wij het ergste vonden was om te zien hoe er met patienten omgegaan wordt.Dit is in onze ogen mensonterend. We wisten al wel dat we ermeer heen zouden gaan voor ons zelf om er dingen te leren maar ook dat is niet mogelijjk. We hebben samen gepraat en hebben besloten dat we het op die manier geen 10 weken gaan volhouden. Het voelt voor ons als falen maar kiezen nu voor ons zelf en hopen ons op een andere plek nuttig te maken.

Donderdag met meet Africa op stap geweest een maandag starten we op een school. Wat we daar gaan doen vertellen we jullie volgende week wel weer ;)

Voor alle duidelijkheid we voelen ons super, hebben het hier goed naar ons zin en willen nog niet naar huis! ;) In Nederland zullen we onze diploma's weer waar maken;)

Het is voor ons nu wel even een omschakeling maar we hopen dat we de juiste keus hebben gemaakt!!

Oh ja T.Z. is een maisdrap met een sausje. Het sausje kan zijn visachtig, tomaatachtig, of blaadjes van een boom, lekker he :)

Dikke kus van ons.

I'ts Ghana

Jaja, voor de tweede keer gaan we nu ons verhaal maken want de stroom viel uit dus alles was weg... Gelijk voor jullie een indruk van Ghana!

Maandag bij ons gastgezin gekomen, hoe doe je dat met 2 fietsen, 4 koffers, 2 tassen wij zelf en nog iemand van de organisatie? Gewoon laaien totdat alles past. Enja, het paste, vraag alleen niet hoe!?! Aangekomen bij ons gezin na veel hobbels en gaten werd er gelijk geholpen met onze koffers enzo. Saampjes onze 'hut' ingericht door de kaarten aan de muur te plakken, scheurkalender en bloemen op te hangen en natuurlijk ons bed op te maken. (Tis een 2 persoons bed dus dat komt goed uit.) We hebben er echt een beetje een eigen plekje van gemaakt. Tis toch voor 3 maanden ons 'Thuis'.

Ons gezin is ontzettend aardig en lief, hebben 6 broertjes en 4 zusjes, waarvan 2 ons heel veel helpen. Het is een Christelijk gezin wat best bijzonder is hier in Ghana want de meeste mensen zijn moslim, dat uitgerekend wij in dit gezin moeten komen!?!

We eten elke avond T.Z. hier moetne we nog wel heeeeel erg aan wennen maar eten elke avond er iets van. Verder voeden we ons bij uit onze eigen 'nood voorraad'. Gister hebben we samen genoten van een heerlijke ananas! Hij heeft nog nooit zooo lekker gesmaakt! Smorgens krijgen we altijd brood en thee, doen er zelf wat suiker op en dan is het eigenlijk erg lekker!

Zijn nog steeds niet begonnen in het ziekenhuis, zijn er disndag, woensdag en donderdag geweest, heben heeeeeel veel moeten wachten en uiteindleijk alleen nog maar een formulier ingevuld en zijn onze maten voor onze uniforms opgemeten. Jaja, we krijgen mooie jurkjes. Zijn alleen bang dat het niet past want Petty dr jurkje is maar 5 cm langer dan die van Marije en de borstomvang is het zelfde!?!?! Hoe gaan we dit doen? Naja, dat zien we maandag wel. Worden om 12 uur verwacht en hopelijk dan dinsdag starten. Zijn dan dus een week bezig om in het ziekenhuis te komen, daar worden we echt moe van!

we zijn al wel een beetje bruin geworden, door de zon maar ook wel door de stof, enja, we hebben geen douche en moeten wassen met koud, stinkend water.. achja, we redden ons wel! Gaan verlangen naar de heerlijke nederlandse douche!

Lieve mensen, fijn weekend, onze tijd is op!

We houden jullie op de hoogte, geen bericht is goed bericht!

LIefs Tijoemba (Petty) en Matiti (marije)

p.s. Als jullie willen smsen moet er 233 voor ons Ghanese nummer, de 0 voor de 5 laat je dan weg!

I'ts Ghana

Jaja, voor de tweede keer gaan we nu ons verhaal maken want de stroom viel uit dus alles was weg... Gelijk voor jullie een indruk van Ghana!

Maandag bij ons gastgezin gekomen, hoe doe je dat met 2 fietsen, 4 koffers, 2 tassen wij zelf en nog iemand van de organisatie? Gewoon laaien totdat alles past. Enja, het paste, vraag alleen niet hoe!?! Aangekomen bij ons gezin na veel hobbels en gaten werd er gelijk geholpen met onze koffers enzo. Saampjes onze 'hut' ingericht door de kaarten aan de muur te plakken, scheurkalender en bloemen op te hangen en natuurlijk ons bed op te maken. (Tis een 2 persoons bed dus dat komt goed uit.) We hebben er echt een beetje een eigen plekje van gemaakt. Tis toch voor 3 maanden ons 'Thuis'.

Ons gezin is ontzettend aardig en lief, hebben 6 broertjes en 4 zusjes, waarvan 2 ons heel veel helpen. Het is een Christelijk gezin wat best bijzonder is hier in Ghana want de meeste mensen zijn moslim, dat uitgerekend wij in dit gezin moeten komen!?!

We eten elke avond T.Z. hier moetne we nog wel heeeeel erg aan wennen maar eten elke avond er iets van. Verder voeden we ons bij uit onze eigen 'nood voorraad'. Gister hebben we samen genoten van een heerlijke ananas! Hij heeft nog nooit zooo lekker gesmaakt! Smorgens krijgen we altijd brood en thee, doen er zelf wat suiker op en dan is het eigenlijk erg lekker!

Zijn nog steeds niet begonnen in het ziekenhuis, zijn er disndag, woensdag en donderdag geweest, heben heeeeeel veel moeten wachten en uiteindleijk alleen nog maar een formulier ingevuld en zijn onze maten voor onze uniforms opgemeten. Jaja, we krijgen mooie jurkjes. Zijn alleen bang dat het niet past want Petty dr jurkje is maar 5 cm langer dan die van Marije en de borstomvang is het zelfde!?!?! Hoe gaan we dit doen? Naja, dat zien we maandag wel. Worden om 12 uur verwacht en hopelijk dan dinsdag starten. Zijn dan dus een week bezig om in het ziekenhuis te komen, daar worden we echt moe van!

we zijn al wel een beetje bruin geworden, door de zon maar ook wel door de stof, enja, we hebben geen douche en moeten wassen met koud, stinkend water.. achja, we redden ons wel! Gaan verlangen naar de heerlijke nederlandse douche!

Lieve mensen, fijn weekend, onze tijd is op!

We houden jullie op de hoogte, geen bericht is goed bericht!

LIefs Tijoemba (Petty) en Matiti (marije)

p.s. Als jullie willen smsen moet er 233 voor ons Ghanese nummer, de 0 voor de 5 laat je dan weg!

Eindelijk een berichtje van ons zelf!

Nou hier komt ons eerste verhaal dan!

Laten we beginnen met dat internet nou niet echt alles is!

Ook is dit pas de eerste dag dat we tijd hebben om op internet te kunnen gaan.

We zullen even in het kort vertellen wat we al meegemaakt hebben!

Nou het afscheid was niet leuk maar goed, dat hoort erbij!

Daarna hebben we allebei voor het eerst gevlogen. Af en toe wat turbelentie maar we konden daar wel tegen, het leek net of je in een achtbaan zat haha.

KLM is wel een fijne en goede vliegmaatschappij!

Toen aangekomen in Accra en daar gewacht op onze koffers. Toen we het vliegtuig uitstapte waren er 2 dingen wat ons gelijk opvielen; en een benauwde lucht en de lucht zelf wat betreft geur.

Nadat we onze koffers hadden en ons visum gecheckt was werden we door ik weet niet hoeveel (zwarte) mensen omringd en zijn wilden ons helpen met onze koffers (voor geld)

Echt heel apart was dit. Daarna in een taxi, nou dat is ook een rit van je leven (nu zijn we er inmiddels al wel aangewend) ze kunnen gewoon niet rijden, of eigenlijk wel want het gaat altijd net goed haha!

Eerste nacht bij Vic doorgebracht, allebei een uur geslapen. Alle indrukken doen dan zoveel met je dat de slaap ook niet kon komen. Donderdag zijn we Accra in gegaan, dit is de hoofdstad. We kregen daar een rondleiding, dit was best wel heftig wat je allemaal ziet. Zoveel armoede, zoveel mensen, afval + stank en een mega grote markt! En eigenlijk nog wel meer maar dat vertellen we wel als we weer thuis zijn. Ook raken al die mensen je graag aan. 's Morgens ontbijt gehad en geld gewisseld, daarna pas om 13:00 gedronken, we mochten niet eerder wat halen want ja het is daar allemaal vriendjes politiek hahah.

Wat kan cola + water dan lekker zijn!

Onze busreis heeft (maar) 13 uur geduurd! Het kan zo zijn dat je hier veel langer overdoet dus we hadden gelukt. Zei ik (Paulette) dat de wegen nog best wel te doen waren met de taxi met de bus kwam ik daar wel achter van niet! Veel gaten en kuilen maar we zIjn heel in Tamale aangekomen. Daar werden we opgewacht door meet Africa en bij een gastgezin van hun slapen wij nu tot vandaag. We slapen met ze 5en op 1 kamer, met nog 3 andere Nederlandse meiden, vanmiddag gaan we dan allemaal apart, behalve Marije en ik dan.

Ons vervoersmiddel een fiets hebben we inmiddels gekocht en ook al door de stad mee gefiets, ook dit was weer een tocht dat je denkt van pfff.. Maar ook dit went.

Net zoals een wc die niet doorspoelt (dt is nog luxe) een deur die openstaat als je je wast, het water doet het inmiddels niet meer uit de douche, dus water halen en wassen maar! :)

We zijn wel toe om nu naar ons gastgezin te gaan, dan kan je daar weer gaan wennen en je koffer uitpakken en je hut een soort van inrichten;)

We hebben het hier nu goed naar ons zin, in het begin wel erg wennen! We eten nog niet zo heel veel maar nemen elke dag een hap(je) meer ;)

Nogmaals iedereen bedankt voor alle reacties, super leuk!

Voor wie wil smsen, onze Ghanese nummers zijn; Marije: 0549113882 Paulette: 0549113851.

Wil je bellen bel dan ons thuisfront even voor het 0900 nummer wat er voor moet!

Foto's eropzetten zal helaas moeilijk gaan worden vanwege de verbinding, deze is erg traag helaas! Maar we gaan het wel proberen.

Een dikke kus van ons!